بعد از روزها پريشانی و تشويش امشب به اين سوال جديد، يا شايد هم قديمی

  اما دوباره مطرح شده رسيدم:

 آيا بايد به چيزی اعتقاد داشته باشيم؟ مثلاً چيزی شبيه يک جسم، يا انديشه،

 يا ايده، يا روايت از يک جريان؟ سوال اينست آيا هر فردی لزوماً بايد به چيزی

 يا کسی اعتقاد داشته باشد؟ آيا نمی‌توان بدون اعتقاد داشتن به چيزی يا کسی

 مثلاً زندگی کرد؟ يا حتی خدا؟

/ 7 نظر / 6 بازدید
sinderela

معلومه که نميشه. دوباره ديونه شدی .اون وقت تو می خوای اويزان کی بشی ارزوهاتو ازش بخوای

Leili

فکر کنم زندگی کردن خودش يه اعتقاده...نه؟!

اردشير

سلام... ماری نداره که. امتحانش مجانيه يه مدت به هيچی اعتقاد نداشته باش، اينجوريه راه خودت را هم راحت تر پيدا می کنی:) ... موفق باشی

علی

سلام ياسمن خانم.خوشحالم که با وبلاگ يک همشهری مخ دار آشنا شدم.برام خيلی جالب بود که ۲ روز پيش در جمعی از دوستان همين سوال مطرح شد و اکثرا اين جواب را ميدادند: آدم تو زندگی بايد به يه چيزی معتقد باشه.... ولی خوب من نه به چيزی اعتقاد راسخ دارم و نه در مشکلات زندگيم تا به حال احساس نيازی به اين اعتقاد پيدا کرده ام.برای من بزرگترين اعتقاد وجدانم هست.موفق باشی عزيز.

خانه ای روی آب

سلام..ميشه...اعتقادات فقط يه قرارداد هستند بين ماو وجدانمان

aram

من از زندگی تو اين جنگ ميبرم مطمئن باش هر چی تا الان کوبونده منو زمين بسه حالا نوبت منه